Współbrzmienia – koncert Christine Pryn @ Muzeum Pana Tadeusza, Wroclaw [22 kwietnia]

Współbrzmienia – koncert Christine Pryn


16
22
kwietnia
17:00 - 19:00

 Strona wydarzenia
Muzeum Pana Tadeusza
Rynek 6, 50-106 Wrocław
Koncert z cyklu „Współbrzmienia” | Christine Pryn

niedziela, 22 kwietnia, godz. 17.00
Muzeum Pana Tadeusza
Rynek 6, Wrocław

bilety:
normalny: 35 zł
ulgowy: 20 zł
liczba miejsc ograniczona, miejsca nienumerowane.

>>https://bilety.ossolineum.pl/nienumerowane.html?id=80642&identyfikator=3bfb3f838f98a30a659d1d6796866252&d=5
______________________________
Muzeum Pana Tadeusza zaprasza na koncert duńskiej skrzypaczki Christine Pryn.

Program:
Pierre Boulez – „Anthèmes”
Rafał Augustyn – „Long Island Rail Road” (wykonanie z udziałem kompozytora)
Bent Sørensen – „The Lady of Shalott”
Lera Auerbach – „par.ti.ta”

czas trwania: 50’

Christine Pryn, ceniona zwłaszcza za doskonałość brzmienia i mistrzowskie muzyczne interpretacje, zagra kompozycje Pierre’a Bouleza, Benta Sørensena, Lery Auerbach i Rafała Augustyna, który nie tylko pojawi się na koncercie, lecz także weźmie udział w wykonaniu swojego dzieła „Long Island Rail Road”.

Tytuł kompozycji „Anthèmes” Pierre’a Bouleza stanowi połączenie dwóch określeń: francuskiego „thèmes” (‘tematy’) oraz angielskiego „anthem” (‘hymn’, ‘pieśń’). Tworząc „Anthèmes”, Boulez inspirował się nabożeństwami, w których uczestniczył jako dziecko w okresie Wielkiego Postu. W ich trakcie wykonywane były fragmenty starotestamentowych Trenów Jeremiasza. Boulez nie odniósł się do ich treści, lecz do struktury, opartej na akrostychu – następujące po sobie wiersze lamentacji rozpoczynają się kolejnymi literami alfabetu hebrajskiego. Dzieło nawiązuje do akrostycznej budowy trenów poprzez połączenie długich i statycznych tonów (mających oznaczać kolejne litery alfabetu) z dynamicznymi partiami intensywnie artykułowanych dźwięków (sugerujących poszczególne wersy lamentacji).

„Long Island Rail Road” Rafała Augustyna to kompozycja, której właściwy tytuł brzmi „LONG ISLAND RAIL ROAD (eastbound) From Pennsylvania Station, N.Y.C. to Port Jefferson, Suffolk, L.I. Change at Huntingon or From Nathan Milstein to Paul Zukofsky For Solo Violin For LASROM TYCHY” (na skrzypce i przedmioty towarzyszące). Barokowa nazwa nawiązuje do trasy, którą kompozytor pokonywał koleją podczas swojej wizyty w Nowym Jorku na przełomie lat 70 i 80. W utworze można wyróżnić dwie zróżnicowane części, które mają bezpośredni związek z tymi przejazdami. Podróż z Nowego Jorku do Port Jefferson wymagała bowiem przesiadki w Huntington. Wagony, w których pokonywano pierwszy etap trasy, były nowoczesne. Natomiast na odcinku Huntington-Port Jefferson siedziało się w staroświeckich wagonach, które drżały i wydobywały fascynujące dźwięki. Kolejne stacje oraz widoki, które zapamiętał Augustyn, sugerowane są jednak nie tylko w warstwie muzycznej „Long Island Rail Road”. Są także „zapowiadane” jako napisy wyświetlane na ekranie, ustawionym w miejscu wykonywania dzieła. Oprócz nawiązania do trasy przejazdu, w tytule kompozycji znajdują się również trzy dedykacje dla skrzypków: Nathana Milsteina, Paula Zukofsky’ego oraz Romana Lasockiego. Ostatni z nich kryje się w określeniu „LASROM TYCHY”, które – jak mówi Augustyn – jest „żartobliwym adresem telegraficznym” Lasockiego. Dzieło powstało w 1984 roku, w którym także po raz pierwszy zostało wykonane na Wrocławskim Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej, czyli na dzisiejszym festiwalu Musica Polonica Nova.

Utwór „The Lady of Shalott” Benta Sørensena nie powstałby, gdyby w lutym 1987 roku kompozytor nie zachwycił się obrazem, namalowanym przez wiktoriańskiego malarza Johna Williama Waterhouse’a. Sørensen zobaczył to dzieło w Tate Gallery w Londynie. Obraz przedstawia samotną, piękną dziewczynę na łodzi bez wioseł, otoczonej dziką roślinnością. Waterhouse inspirował się z kolei poematem „Pani z Shalott” Alfreda Tennysona z 1842 roku. Bohaterką tekstu jest dziewczyna z Shalott, na którą rzucono klątwę: nie tylko dzień w dzień musi tkać zaczarowaną sieć, lecz także na otaczający ją świat może spoglądać jedynie poprzez odbicia w lustrze. Młoda kobieta wyjrzała jednak przez okno, kiedy obok jej zamku przejeżdżał Lancelot, w którym się zakochała. Działając w zamroczeniu, opuściła więc swój zamek i znalazła łódź, którą popłynęła w stronę Camelotu. Niestety nigdy nie dotarła do celu, ponieważ po drodze umarła. Jak powiedział Sørensen, jego kompozycja – niczym rzeka przedstawiona na obrazie Waterhouse’a – wije się wokół tematów przedstawionych przez malarza i opisanych przez Tennysona.

„Par.ti.ta” amerykańskiej kompozytorki o rosyjskim pochodzeniu, Lery Auerbach, składa się z dziesięciu części, z których każda trwa około dwóch minut. Ich nazwy brzmią następująco: I „Prelude. Adagio”, II „Moderato”, III „Andantino scherzando”, IV „Serioso”, V „Adagio”, VI „Vivo scuro”, VII „Adagio tragico”, VIII „Grave, IX „Allegro ossessivo”, X „Postlude: Adagio”. Ukończone w 2007 roku dzieło Auerbach nawiązuje do barokowej formy partity, cyklicznego utworu instrumentalnego o charakterze wariacyjnym.
______________________________
Artystka:

Christine Pryn – duńska skrzypaczka. Naukę gry zaczęła w wieku 9 lat. Rok później po raz pierwszy wystąpiła w Duńskim Radio. W 1992 r. zaczęła naukę w Duńskiej Królewskiej Akademii Muzycznej. Edukację kontynuowała w Akademii Muzycznej im. Carla Nielsena i w Folkwang-Hochschule w Essen u prof. Adolphe’a Mandeu (ucznia Carla Flescha). Uczestniczyła w lekcjach mistrzowskich u Christiana Tetzlaffa, Leona Spierera, Cho-Liang Lina, Paavo Pohjoli i Rainera Kussmaula. Christine Pryn interesuje się zwłaszcza muzyką XX-wieczną i najnowszą. Występowała jako solistka z wieloma orkiestrami, m.in. Orkiestrą Filharmonii Kopenhaskiej, Irlandzką Narodową Orkiestrą Symfoniczną, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia. Występowała na wielu prestiżowych festiwalach oraz w wielu znanych salach koncertowych, takich jak Carnegie Hall w Nowym Jorku, Warszawska Jesień, Tivoli Concert Hall, Festiwal im. K. Szymanowskiego w willi kompozytora w Zakopanem czy festiwal Edwarda Griega „Troldhaugen Concerts” w Bergen. Jej kwartet Ensemble Nordlys reprezentował Danię na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym Unii Europejskiej w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Zrealizowane przez Christine Pryn nagranie Mitów Szymanowskiego zostało wyróżnione przez „American Record Guide”. W 1999 roku wygrała „Swedish Young Soloists’ Competition”; otrzymała również inne prestiżowe nagrody, w tym Nagrodę Duńskiej Krytyki Muzycznej. W 2010 roku Christine Pryn zainaugurowała festiwal Rudersdal Sommerkoncerter, do dziś pełni funkcję jego dyrektora artystycznego.
______________________________
pratner: Duński Instytut Kultury/Danish Cultural Institute in Poland

Więcej informacji o koncercie:
muzeumpanatadeusza.ossolineum.pl/pl/aktualnosci/koncert-christine-pryn
______________________________
Więcej informacji o cyklu:
muzeumpanatadeusza.ossolineum.pl/pl/aktualnosci/koncert-christine-pryn

Patron medialny cyklu: O.pl Polski Portal Kultury
Omówienie
image
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować.
Przejdź szybką rejestrację lub autoryzację.

Nadchodzące wydarzenia @ Muzeum Pana Tadeusza:

Spotkanie wokół portretu Mickiewicza autorstwa Józefa Mehoffera
Muzeum Pana Tadeusza

Najbardziej oczekiwane wydarzenie we Wrocławiu :

Zachowania samobójcze - diagnoza i interwencje terapeutyczne
Dolnośląskie Centrum Psychoterapii
Wrocław StrEAT vol. 7 - AZJA Street Food Festiwal
Wrocław StrEat - street food festival
3-Majówka 2018 - spotkajmy się we Wrocławiu!
3-majówka
Gitarowy Rekord Guinnessa'18 – zagraj z nami 1 maja we Wrocławiu
Gitarowy Rekord Guinnessa
Ania Dąbrowska The Best Of / Wrocław / 27.04.2018
A2 - Centrum Koncertowe
Busem Przez Świat we Wrocławiu
Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu
GusGus koncert, 26.05 Wrocław, A2- Centrum Koncertowe
A2 - Centrum Koncertowe
Parkway Drive + Emmure/MMI/Knocked Loose / 15.06 / A2, Wrocław
A2 - Centrum Koncertowe
Hard Kicking Fest vol 2: 13.06.2018 Wrocław, Zaklęte Rewiry
Zaklęte Rewiry
Квартал 95 в Польше!
Hala Stulecia